سیاه تلو
سیاه تلو Paliurus spina – Christi
نام های دیگر: سياه تلو، سياه تلي (نور و گرگان)، قره تيكان (آستارا، منجیل، میانه، لاهیجان، ارسباران، رامیان، قزوین، خلخال)، بورتيكان، چنگل، سيه بور (طوالش)، ويله بور (درفگ)، اسكم تلي (گرگان و مازندران)، کرکت (رامسر، شهسوار)، ورگان (کجور).
ریخت شناسی
درختچه كوچك به ارتفاع 3-2 متر می باشد. گوشوارک های خاردار دارد و برگ ها بيضوي، نوك تيز با كناره هاي صاف و يا به طور غيرمحسوس دندانه دار است. از مشخصات خارهاي گياه آن است كه به وضع متقابل و به نحوي در كناره برگ ها قرار گرفته اند كه يكي از آن ها حالت نسبتاً قائم و ديگري حالت خميده دارد. گل هاي آن زرد رنگ بوده و موسم گل دهی اواسط فروردين – اواخر اردبيهشت است. ميوه آن خشك و بالدار و داراي حالت برجسته در قسمت مركزي است. ميوه آن در آغاز، رنگ سبز مايل به زرد دارد ولي تدريجاً رنگ زرد مايل به قهوه اي و يا قهوه اي پيدا مي كند.
رویشگاه: در شمال کشور از نواحی ساحلی و جلگه تا ارتفاع 2000 متر از سطح دریا می روید.
پراکنش جهانی: در نقاط مختلف مركز اروپا مخصوصاً مناطق مديترانه، جنوب غربي آسيا و بعضي نواحي شمال آفريقا يافت مي گردد.
پراکنش جغرافیایی در ایران: در سواحل دریای شمال و جنگل های مخروبه وجود داشته و از ارسباران تا گلی داغ و در آذربایجان و جنگل های کرمانشاهان و لرستان و کردستان و فارس دیده می شود.
در بعضي نواحي به عنوان زينت و يا به منظور جلوگيري از دخول چهارپايان در مزارع، در حاشيه اين اماكن كاشته مي شود.
